Begonnen in 2005 na een mooi jaar Carnaval en al vroeg in de eerste helft van het kalenderjaar hebben we de eerste vergadering gehouden over hoe we het nou eigenlijk aan zouden pakken. Na veel praten en veel discussies over het idee voor het wagentje is er dan echt iets op tafel gekomen.

Op 11/11 is het seizoen 2006 begonnen en we zijn vanaf de heftsvakantie (van de scholen) begonnen met onze wagen.

Eindelijk kunnen we zeggen dat we geschiedenis geschreven hebben op de Leur!
Na begonnen te zijn met 17 man zijn we ook het mooie Carnavalsjaar 2006 gefinished met 17 man en we hebben zelfs de derde prijs van de grote groepen in de Grote optocht behaald. Onze eerste prijs en hier zijn alle Durstampers hartstikke trots op. Zeker omdat we het eerste jaar mochten eindigen op onze thuishaven, Ut Zwaajgat.

Het tweede jaar moest het jaar worden voor de Durstampers. Dat werd het ook echt. Voordat de Carnaval begon waren er al twee Durstampers gestopt met de CV en Michael zat in Uruzgan (Afghanistan, ivm de oorlog). Paula zou naar Nieuw Zeeland zijn, maar door een (on)gelukkige staking door British Airways werd ze 'gedwongen' te blijven tot na de Carnaval.

Ook seizoen 2 begon op 11/11 met de bekendmaking van de nieuwe prins: Stefan Geboers van CV de Pannekoeken. Voor ons heel leuk omdat wij 5 meter van de Pannekoeken bouwden dit jaar. Het feest in het Turfschip op 11/11 was echt fantastisch.

Het spijkerbroekhangen werd dit jaar helaas niet gewonnen door onze eigen Christel, ze werd tweede. Wel was het die avond al volop feest en volop leut en genieten.
Op vrijdag een kroegentocht: Turfvaart, Turfschip en uiteindelijk Roeloffs. Dit was misschien wel dé avond van het jaar! Gelukkig was dat niet het geval, elke avond werd beter. Dit kwam door goed optreden van de Leurse Leut en bewaking van Scorpions. Natuurlijk kunnen de andere CV's niet vergeten worden, een massief blok CV's stond vooraan bij het podium om daar de traditionele Carnaval te vieren. Het was weer net als vanouds: SUPER!!

De optocht viel zeker mee, één groep Durstampers en we aten iedereen op! Helaas weer de derde plaats, de jury vond dat we te groot bouwden en stimuleerde ons hier zeker mee om weer mee te doen volgend jaar. Fantastisch gaat het worden, alle CV's, één groep, één feest en dus een geweldige Carnaval!

Zo, het is al weer zover! Het derde jaar was geweldig voor de Durstampers, de optocht ging hartstikke goed en alles liep als een trein. De uitslag liegt er niet om, de derde prijs, we zijn niet laatste geëindigd en dat was voor ons de doelstelling. Een jaar vol nieuwe ideeën, nieuwe technieken en vooral het jaar van innovatie. Er mag dan ook echt wel gezegd worden dat dit jaar is waar de Durstampers veel ervaring op hebben gedaan en waar de komende jaren zeker op doorgeborduurd zal worden.
Het spijkerbroekhangen, daar begon het mee. Christel heeft hem na het verlies van vorig jaar toch weer in de wacht weten te slepen. Een geweldige prestatie die, kijk maar naar het eerste jaar, garant staat voor een succes tijdens de optocht. De aftrap tijdens het Pannenbier was dus een succes! Op vrijdag de kroegentocht en natuurlijk de verjaardag van Femke. Koeienmelken bij de Turfvaart en heerlijk pilskes pakken bij Roeloffs. De zaterdag, de dag van het opbouwen en in de avond vroeg naar huis, want de optocht moet weer gereden gaan worden. Op zondag is dan de optocht en natuurlijk vroeg uit de veren, piratenpak aan en met goede zin naar de Oude Bredaseweg in het Stijlorenrijk. De avond kon niet meer stuk toen de Durstampers de uitslag hoorden. GEWELDIG!! De maandag was een genot, het beste feestje van de hele carnaval! Doorgaan tot het einde! Op dinsdag werd natuurlijk weer veel inspiratie opgedaan in Hoeven tijdens hun optocht en 's avonds de afsluiting van Carnaval, emotie en genot!

Er mag dus gezegd worden dat na 3 jaar zoveel is gebeurd en nog zoveel zal gaan gebeuren.

Begonnen met weinig verwachtingen, vorig jaar derde prijs voor de derde keer, dus er is maar één conlusie: Beter wor ut nie! Vroeg in het jaar zijn de Durstampers begonnen met bouwen aan de wagen, er is een nieuw onderstel gehaald en het oude is kort geslepen. Het onderstel is naar Zeuvebultelaand gereden vanuit de MCEL en hierop zijn wij fijn gaan slijpen.
Voordat de bouw kon beginnen was er al flink gelast, geslepen, geplakt en gekleurd: Yolanda en Edward gingen trouwen! Vollop feest daar in Rucphen en als echte Durstampers kwamen we daar flink durstampen! Het was een mooi feestje en een geweldige opening van het bouwseizoen.
De bouw begon in September, flink slijpen en lassen. De tekening was weer mooi klaar en iedereen wist wat er te verwachten viel. Het beloofde een fantastisch jaar te worden en dat werd het dan natuurlijk ook! Er werd vollop geschuimd en karton gesneden en bevestigd en natuurlijk kon iedereen komen helpen...
In November konden de eerste papiertjes al geplakt worden en dat ging ook erg goed, het ritme werd ongelooflijk snel gevonden en de wagen was zo in het wit. Veel brainstormen over de act en uiteindelijk zijn de mannen en vrouwen van de Durstampers ook begonnen aan het maken van attributen. Uiteindelijk was alles mooi op tijd af en was het de carnavalsdonderdag!
Wat een avond! Christel SPIJKERBROEKKAMPIOENE!!! De derde keer alweer, maar de tweede keer op rij, dit belooft veel voor volgend jaar. Natuurlijk hebben de mannen ook niet stilgezeten, buiten het feit dat Sven tweede werd hebben de anderen van café Marktzicht een ware veldslag meegemaakt. Op vrijdag is er weer een titel binnen gehaald door de Durstampers, Thijn (verser dan vers lid) werd uierknijpkampioen!
Zaterdag opbouwen en feesten in het Turfschip, zondag....
Wat een dag! Vroeg uit de veren om weer de optocht van Leur naar Etten te lopen. Het ging heel erg goed, totdat we bij de markt in Etten aankwamen. De SCO vroeg ons te wachten, de Stijloren waren echter al ver uit het zicht verdwenen, zo ontstond gat één...Daarna vloog de MCEL weg...wij moesten nog steeds wachten, en hèhè, we mogen door! De derde prijs was binnen. Het probleem van de gaten werd nog even aangehaald, maar wiens schuld was het nou eigenlijk?
Maandag en dinsdag waren als vanouds heerlijke dagen, flink bijkomen en naar een mooie optocht in Peejelaand kijken. De afsluiting in Roeloffs was een waar genot en nog steeds klinkt het lied 'hé kom aan' van het feestteam door de trommelvliezen van de Durstampers.

We zaten best wel in de put...geen bouwplek want ons bouwplek in Zevenbergen waren we kwijtgeraakt, maar uiteindelijk toch één gevonden in de Bankenstraat. Een gigantische oude koeienstal en daar kon dus vollop gebouwd worden. Het was meteen al zweten en zwoegen en het thema werd al snel bedacht, kleuren!
We zijn dit jaar wat leden kwijtgeraakt, allereerst zijn Kim, Gerda en Danny opgestapt. Heel erg jammer, maar we moesten door. We hebben ook nieuwe leden bijgekregen: Jeroen K., Patricia, Sven en Dennis. Die laatste was van korte duur want een paar maanden voor het losbarsten van Carnaval 2010 kregen we bericht dat hij, samen met Linda, wilden stoppen bij de vereniging. Erg jammer, maar we respecteren hun keus.
De bouw verliep voorspoedig en voor het eerst in 5 jaar is het wonderbaarlijke idee ontstaan om een plakdag te organiseren. Dit was fantastisch! De plakdag was drukbezocht en het was voor het eerst ook ECHT gezellig in de schuur. Niet dat het nooit gezellig is, maar hier ontstond wel meer warmte en liefde (wat ook aan de stookton gelegen kon hebben). We wisten al snel dat we niet in de problemen zouden komen tijdens het bouwen en we hadden de wagen ook mooi op tijd af.
Voor we het wisten was het al 11 februari. De avond dat Christel haar wisseltroffee binnen kon slepen door wederom Spijkerbroekhangkampioene te worden! En dat deed ze! Drie maal op rij, maar al wel de vierde keer gewonnen. Christel heeft aangegeven dit jaar haar laatste keer gehangen te hebben. "Je moet het anderen ook gunnen". Duidelijk woorden van een ware kampioen! De dag erop won Thijn het koeienmelken, met Jeroen als mooie derde.
De carnavalsavonden die volgden waren geweldig, echter viel de muziek in het Turfschip dit jaar erg tegen. Geen hits als "hé kom aan" of het vliegerlied, maar oerhollandse hits als "rosanne" en andere Jan Smit en Nich en Simon krakers.
De optocht was mooi, het sneeuwde prachtig en dat was voor ons een mooi contrast tegen onze mooie kleurkes! Te voet naar de optocht. Opstellen op de markt waar al snel duidelijk werd dat we de top3 zouden halen. De enige concurenten waren de Krenten en de Pannekoeken. Ook zij hadden mooie creaties. Bij het wegrijden was er een probleem. De bewegingen deden het niet naar behoren. Dit kwam door kortsluiting in één van de compressors. Heel erg jammer, maar het was mooi weer en we hadden er veel zin in. Er was geen gezeur en dat heeft ons door de optocht gesleept. Zoals altijd als we naar Ut Zwaajgat rijden zijn we er in een recordtijd! Tot genoegen van de SCO natuurlijk. De uitreiking 's avonds was ontzettend spannend. Onverwacht spannend zelfs. We zaten dicht bij elkaar naar ons gevoel maar uiteindelijk toen we hoorden dat de Krenten de vierde plaats hadden moesten we wel tweede zijn geworden. Het was ons ook al wel duidelijk dat de Pannekoeken eerste moesten worden. Toch zijn we erg tevreden met de tweede prijs en het voelde voor ons ook als overwinning! Eindelijk geen derde meer!
De DJ in het Turfschip ging niet beter draaien, maar wij hadden wel meer plezier! Met nu al veel goede zin voor volgend jaar! Op naar 2011!!

Het carnavalsjaar 2010/2011 begon ontzettend mooi met een mooie 11/11 bal in het Turfschip waarna de week daarop het eerste grote evenement op de planning stond, namelijk het oh zo spannende evenement van de ZZP'ers, de Ziengaovut 2010! Voor het eerst dit jaar hebben Sven en Christiaan de koppen bij elkaar gestoken om een mooi liedje te maken en natuurlijk te zingen. Op de Ziengaovut werd het liedje gelijk al onthaald als een groot succes en uiteindelijk sleepten ze ook nog eens de eerst prijs binnen!
Het bouwseizoen loog er ook niet om, het ging gesmeerd, alles liep lekker en zelfs de bewegingen werkten goed! Met ongelooflijk mooi spuitwerk van Tonny werd zelfs al een beetje de zinnen gezet op een hoge eindplaats in de optocht dit jaar...zou het dan toch gebeuren dit jaar? Toen de muziek eronder kwam te liggen werd het spektakel helemaal mooi, het plaatje klopte en we waren klaar voor de optocht. Na een dansje ingestudeerd te hebben kon op zondagochtend dan toch echt de wagen richting Leur om te beginnen aan de vijfde optocht! Het feest barstte los op de Leur en na 2 á 3 bochten was het nog steeds feest, maar toen we bij bocht 5 aankwamen...sloeg het stuur door en konden we geen bocht meer nemen. Het was een feit: de Durstampers lagen uit de optocht...Tranen met tuiten na een half jaar zweten en zwoegen. Na ongelooflijk veel steun van de andere deelnemers (aangezien we praktisch vooraan liepen zagen we iedereen voorbij komen) zijn we toch naar het Witte Paard gegaan voor de prijsuitreiking. Het verbaasde ons dat we een aanmoedigingsprijs kregen! Hier waren we erg blij mee en natuurlijk is dit een mooie motivatie om volgend jaar gewoon weer mee te doen, als we dan een bouwruimte hebben...